1. تعریف نیاز یا مشکل
عبارتست از معین نمودن هدف. یعنی در این مرحله نیازی را که تحت شرایط معینی قصد برطرف نمودن آن وجود دارد، مشخص می شود.
2. تعیین مشخصات اولیه طرح
2.1. مشخصات فنی
سرعت، شتاب، ظرفیت، دقت، بازده، قدرت و ...
2.2. ابعاد و اندازه
اندازه معقول و مناسب برای شی
2.3. عمر
طول عمری که برای محصول در نظر گرفته شده است.
2.4. مقدار تولید
تعداد مورد نیاز
2.5. مشخصات فرد راه انداز
تعداد، سن، جنس، توانایی فیزیکی و ذهنی، فرهنگ.
2.6. شرایط محیط کار
دما، فشار، جریان باد، رطوبت، صدا و ...
2.7. عوامل انسانی در محصول
مسائل ارگونومی و آنتروپومتری
2.8. هزینه یابی
هزینه های مربوط به ساخت، مونتاژ، حمل و نقل، انبارداری و ...
2.9. تحرک پذیری
میزان جابجایی وسیله و شدت تحرک
2.10. تنوع پذیری
امکان استفاده از شی برای چند کار مختلف یا بررسی امکان چند عملکردی نمودن محصول
2.11. مصرف
میزان هزینه شی در هنگام استفاده
2.12. منبع قدرت
نیروی لازم برای راه اندازی وسیله
2.13. نحوه کنترل
طریقه کنترل وسیله (خودکار، نیمه خودکار، دستی)
2.14. شکل ظاهری
پیکره مناسب و مطلوب با توجه به مسائل مختلف و معیارهای مورد قبول عامه
2.15. تعمیر و نگهداری
نحوه تعمیر و نگهداری سهل تر و مناسب تر
2.16. رقابت
به کدام بازار عرضه می شود و باید با کدام نمونه ها رقابت کند.
2.17. حمل و نقل
نحوه حمل و نقل محصول
2.18. آلودگی
میزان آلودگی های احتمالی در شرایطی که در آنجا مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
2.19. استاندارد
شرایط و معیارهای صحیح و تعیین شده قبلی جهت شی مورد نظر
2.20. محدودیت های قانونی، سیاسی و اجتماعی
مسائلی که از نظر قانونی، سیاسی و اجتماعی در رابطه با شی مورد نظر مطرح می باشد.
2.21. فاصله زمانی میان تولید و عرضه برای فروش
اگر قرار است شی پس از تولید، مدتی انبار شود، مدت زمان انبارشدن آن چقدر است؟
2.22. قابلیت اعتماد و ایمنی
میزان اعتماد استفاده گر نسبت به عدم صدمه زننده بودن یا آسیب رسانی محصول و ایمنی آن
2.23. سهولت استفاده
میزان سهولت کاربرد شی با توجه به تعیین خصوصیات ویژگی های استفاده کننده
2.24. امکانات ساخت
امکانات ضروری یا تکنولوژی لازم برای تولید طرح موردنظر
2.25. جنس و مواد اولیه
تعیین مشخصات مواد تشکیل دهنده طرح با توجه به موارد دیگر
2.26. محدودیت های زمانی
محدوده زمانی که باید طرح، در آن قابل اجرا و عملی شود
3. ایده پردازی و خلاقیت
طراح، انسانی نوگرا و تحول پذیر می باشد، لذا در این مرحله ایده های نو و خلاق را جستجو نموده و از میان آنها بهترین ایده ها را انتخاب می نماید. برای این کار دو روش ذکر شده است که عبارتند از روش جمعی و روش فردی.
3.1. در روش جمعی، افرادی که توانایی لازم برای ایده دادن در خصوص مساله را دارند، گرد می آیند و سپس با رعایت قوانین زیر به ارائه ایده می پردازند.
3.1.1. عنان گسیخته می اندیشند.
3.1.2. از ایده های داده شده در ارائه ایده های جدید یاری می جویند.
3.1.3. از هرگونه انتقاد و اظهارنظر در مورد ایده ها دوری می نمایند.
3.2. در روش فردی، طراح می تواند با استفاده از اصول زیر، به ایده های مختلفی دست یابد.
3.2.1. وارونه سازی : تصور طراح در جهات دیگر، مثلا طرحی عمودی را به حالت افقی تصور نماییم.
3.2.2. شبیه سازی : الهام گیری از طبیعت و یا دیگر مصنوعات بشری در طرح مورد نظر
3.2.3. همدلی : به این معنا که انسان خود را در جای ورودی مساله بگذارد و سعی نماید بیاندیشد که میل او در رفع نیاز مشخص شده، چیست و با عقل خود، خواسته ها را دریابد. مثلا خود را لباسی فرض نماید که قرار است به گونه ای شسته شود.
3.2.4. خیالپردازی : توجه به تصورهای خیالی و نشدنی
3.2.5. جستجوی سیستماتیک : یعنی تبدیل مشکل به مشکل های ریزتر و یافتن راه حل و یا تغییر در هر جزء
4. تصمیم گیری و گزینش بهترین راه حل
در این مرحله، جهت گزینش راه حل بهینه، به ارزشیابی عوامل و پارامترهای موثر در طرح پرداخته می شود. در این قسمت ابتدا باید دانست که عوامل زیر در تصمیم گیری و گزینش بهترین راه حل دخیل هستند.
4.1. هدف : نسبت دوری و نزدیکی راه حل ها در رفع مشکل و تامین هدف
4.2. تعداد راه حل ها
4.3. امکانات و فرصت
4.4. پارامترهای مهم در طرح
برای تصمیم گیری و انتخاب راه حل نهایی باید قبل از هر چیز با توجه به هدف مورد نظر، پارامترهای موثر و مهم و ارزش هر پارامتر نسبت به یکدیگر در هر راه حل مشخص شود. به عنوان مثال پارامترهای اساسی در طراحی یک کالای فرضی به صورت زیر می باشد.
4.4.1. تعمیر
4.4.2. اندازه
4.4.3. ایمنی
4.4.4. هزینه
4.4.5. ظرفیت
4.4.6. سادگی
4.4.7. ظاهر
4.4.8. مصرف
4.5. ارزشیابی پارامترها
پس از تعیین پارامترهای اساسی و امتیاز آنها، ارزش هر پارامتر در هر یک از ایده ها را مشخص نموده و بر اساس یکی از روش های ارزشیابی به طرح منتخب دست می یابیم.
بدین ترتیب راه حلی که امتیاز ارزش نهایی آن بیش از بقیه راه حل ها می باشد، به عنوان ایده برتر، مشخص و امکان تصمیم گیری و گزینش فراهم می شود.
بدین ترتیب راه حلی که امتیاز ارزش نهایی آن بیش از بقیه راه حل ها می باشد، به عنوان ایده برتر، مشخص و امکان تصمیم گیری و گزینش فراهم می شود.
5. تجزیه و تحلیل مهندسی و طراحی اجزا
در این مرحله با توجه به تعریف مساله و در نظر گرفتن شرایط مترتب بر دستگاه و اطلاعات موجود، محاسبات لازم صورت پذیرفته و نتایج آن مشخص می گردند. در این راستا مدلی از طرح که عبارت است از شکل ساده شده مساله، به گونه ای که بر اساس امکانات و دقت مورد نیاز با شرایط واقعی تطابق داشته باشد، ساخته شده و مورد بررسی قرار می گیرد. این مدل به دو صورت تجربی یا ریاضی ممکن است عملی شود. هدف از مدل، برداشت و بررسی عملکردها و ویژگی های مختلف طرح و شناخت نقاط قوتو ضعف آن می باشد.
6. مشخصات راه حل نهایی
نتایج حاصله از تجزیه و تحلیل مهندسی، مشخصات راه حل نهایی را نمایان نموده و آن را جهت تولید انبوه آماده می سازد.
7. تولید و عرضه
در این مرحله، کلیه نقشه های اجرایی با توجه به مشخصات راه حل نهایی، اصلاح و جهت استفاده بخش های تولیدی عرضه می شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر